خانه » مهاجرت به کانادا

مهاجرت به کانادا

مراحل دریافت پذیرش ویزای کار به طور خلاصه :

۱٫ دریافت کتبی دعوت به کار و استخدام از سوی یک کارفرمای کانادایی.

توجه داشته باشید که برای کارفرمای کانادایی به کارگیری یک فرد با ملیت خارجی بدون داشتن مجوز معتبر کار امریغیر قانونی است.

۲٫ دریافت تاییدیه از اداره منابع و توسعه انسانی کانادا HRSDC

۳٫ درخواست و دریافت ویزا از اداره مهاجرت کانادا (سفارت کانادا در ایران) ویزای کار, اجازه کار و زندگی موقت در کانادا است و به معنی گرفتن اقامت دائم در کانادا نیست. اما امکان تقاضا برای اقامت دائم از داخل خاک کانادا امکان پذیر است.

روش تخصصی کبک

متقاضیان مهاجرت از روش ” تخصصی کبک ” متفاوت با دیگر مناطق کانادا ارزیابی می شوند :
به متقاضیانی که در سیستم انتخابی کبک انتخاب شوند گواهی مخصوص اعطا می شود .
متخصصین برای واجد شرایط شدن در این روش باید با توجه به جدول زیر امتیاز کافی را کسب نمایند. یک متقاضی مجرد باید حداقل ۶۰ امتیاز کسب نماید . اگر متقاضی متأهل باشد باید حداقل ۶۸ امتیاز به دست آورد :

آموزش

حداکثر ۲۹ امتیاز

پیشنهاد کار معتبر

حداکثر ۱۰ امتیاز

سابقه کار

حداکثر ۹ امتیاز

سن

حداکثر ۱۸ امتیاز

مهارت زبانی

حداکثر ۲۲ امتیاز

سکونت و داشتن خانواده در کبک

حداکثر ۹ امتیاز

ویژگی های همسر

حداکثر ۱۸ امتیاز

فرزند

حداکثر ۸ امتیاز

خودکفایی مالی

یک امتیاز

سازگاری

حداکثر ۸ امتیاز

به دنبال مقرراتی که در تابستان سال گذشته به تصویب رسید اداره مهاجرت کبک محدودیتهایی را برای کسانی که متقاضیان مهاجرت به کبک را نمایندگی می کنند اعمال می کند. بر اساس این مقررات که در روز چهارم ماه نوامبر ۲۰۱۰ در روزنامه رسمی کبک منتشر شد از تاریخ دوم فوریه تنها مشاورین مهاجرتی امکان نمایندگی این متقاضیان را دارند که از کبک نیز مجوز دریافت کرده باشند. این مجوز به اعضای انجمن مشاورین مهاجرت یا همان CSIC داده می شود مشروط به اینکه این افراد محل فعالیتشان کبک باشد؛ به زبان فرانسه آشنا باشند و از عهده امتحانی که آن اداره برگزار می کند برآیند.

در مورد زبان فرانسه و امتحان از مقررات کبک فرصتی داده شده است که افراد باید طی آن در این دو زمینه نمره قبولی کسب کنند بنابراین در حال حاضر ملاک گرفتن مجوز کبک عضویت در CSIC و حضور فیزیکی در کبک است.

متقاضیان کبک باید در این زمینه بسیار آگاهانه عمل کنند و قبل از سپردن پرونده خود به افراد از این موضوع اطمینان حاصل کنند که مشاور مورد نظر آنان می تواند بعد از ۲ فوریه نیز از نظر دولت کبک رسما وی را نمایندگی کند یا خیر.

 نکته بسیار مهم این است که در کنار وضع این مقررات اداره مهاجرت از همه متقاضیان طی فرمهای تقاضا و نیز در جلسه مصاحبه خواهد خواست که رسما اعلام کنند آیا از خدمات وکیل و یا مشاور مهاجرت استفاده می کنند یا خیر. طبیعی است وی موظف است در این خصوص حقیقت را بگوید در غیر این صورت به دلیل اظهار خلاف واقع پرونده خود را با مشکل جدی مواجه خواهد ساخت. از این جهت این امکان نیز وجود ندارد که متقاضی برای حفظ موقعیت مشاور مهاجرت ثبت نشده خود اظهار کند که کسی او را نمایندگی نمی کند. در هر پرونده روشن خواهد بود که ایا فرد از مشاوره و کمکی کس دیگری استفاده کرده است یا خیر و اینکه آیا آن فرد مجاز به ارایه چنین خدماتی بوده است یا خیر.

دولت کبک مصمم است از دخالت افراد غیر مسوول در پرونده های مهاجرتی جلوگیری کند و همه این تمهیدات در جهت جامه عمل پوشاندن به این تصمیم و بستن همه راههای سو استفاده در این زمینه است.

تحصیل در کانادا

کانادا کشوری در شمال قاره آمریکای شمالی و دومین کشور پهناور جهان است که بخش زیادی از خاک آن به دلیل سرمای هوا و نزدیکی به قطب شمال، خالی از سکنه‌است. این کشور با دارا بودن ۱۰ استان و ۳ ناحیه توسط دولت‌های مستقل از هم اداره می‌شود، که در مجموع زیر پوشش دولت فدرال قرار گرفته و کانادای متحد را پدید آورده‌اند.

 این کشور از غرب و شرق به اقیانوس اطلس و اقیانوس آرام و از شمال به اقیانوس منجمد شمالی و قاره شمالگان محدود می‌شود و از جنوب و شمال غرب با ایالات متحده آمریکا همسایه‌است. هرچند کانادا پس از روسیه بزرگ‌ترین کشور جهان است، اما جمعیت آن تنها حدود یک پنجم جمعیت روسیه است. نزدیک به ۹۰ درصد از جمعیت این کشور تا فاصله ۲۰۰ کیلومتری مرز آمریکا زندگی می‌کنند. آب و هوای آن سرد و در بیشتر نقاط قطبی است. البته آب و هوا، در بخش جنوب غربی، جایی که شهر ونکوور در آن قرار دارد، معتدل است. آبشار نیاگارا، عریض‌ترین آبشار جهان هم در این کشور قرار دارد. این کشور تا سال ۱۷۱۳ مستعمره فرانسه بود. در این سال انگلیس کنترل آن را در دست گرفت. در قرن نوزدهم کانادا استقلال یافت.
بر پایه آمار ۲۰۰۶ (میلادی)، ۱۳۸٬۰۷۵ فارسی‌زبان در کانادا زندگی می‌کنند.

آثار بدست آمده از زندگی نخستین بومیان کانادایی که در بخشی از این کشور به مدت طولانی ساکن بودند و نیز بررسی‌های باستان‌شناسی در شمالی‌ترین بخش کشور، یوکان نشان می‌دهد که زندگی در آن به ۲۶۵۰۰ سال پیش در جنوبی‌ترین بخش به ۹۵۰۰ سال پیش برمی گردد. در سال ۱۴۹۷، جان کابوت پس از رسیدن به سواحل نیوفوندلند، یک مستعمره بریتانیایی ایجاد کرد. حدود ۴۰ سال بعد، ژاک کارتیه به دهانه رود سن لوران (در نزدیکی شهر مونترال) قدم گذاشته و مستعمره‌ای فرانسوی بنا نهاد. از آن پس، مهاجران بریتانیایی بیشتر در سواحل دریا و خلیج هادسن مستقر شدند، در حالی که فرانسویان بیشتر به سوی مناطق داخلی کانادا روان شدند. در سال ۱۷۸۳، بریتانیا کنترل بخش فرانسوی‌نشین کانادا (ایالت کبک کنونی) را نیز در اختیار گرفت.

قوانین در همه جا (به جز کبک که در آنجا قانون مدنی در نظام قضایی حکم‌فرماست)، اجرا می‌شود. قوانین مربوط به جرم و جنایت منحصراً در اختیار مسئولین فدرال است و در سرتاسر کانادا یکی است. سازمان های اجرای قوانین، مثل دادگاه های جنایی، در هر استان به عهده یک فرد است، اما در مناطق روستایی، نظارت برعهدهٔ پلیس سواره نظام سلطنتی کانادا (RCMP) است.

کانادا به ۱۰ استان و ۳ قلمرو تقسیم شده‌است. استان‌ها در مجموع استقلال زیادی از دولت مرکزی دارند، اما، درجهٔ این آزادی عمل در نزد قلمروها کمتر است. مهم‌ترین استان از لحاظ اقتصادی و سیاسی استان انتاریو می‌باشد که شهرهای تورنتو و اتاوا در آن قرار دارد. کبک، آلبرتا، بریتیش کلمبیا، مانیتوبا، نیوبرانزویک، نیوفاندلند و لابرادور، نووااسکوشیا، انتاریو، جزیرهٔ پرینس ادوارد آیلند و ساسکاچوان استان‌های این کشور هستند. ۳ قلمروی آن خطه شمال غرب، نوناووت و یوکان است. نوع حکومت در استان‌ها، فدرالیزم با درجهٔ خود‌مختاری بیشتر، از دولت فدرال است که این خود‌مختاری در نوع حکومت قلمروها کمتر به چشم می‌خورد. هرکدام از این دو بخش، یعنی استان‌ها و قلمروها، دارای فهرستی از سمبل های منحصر به خود هستند.

استان‌ها، مسئول اکثر برنامه‌های اجتماعی، مثل مراقبت های بهداشتی، آموزش و پرورش و رفاه عمومی (کمکهای مالی) هستند و با هم بیشتر درآمد را از دست فدرال دریافت می‌کنند، که این اصل تقریباً در میان ساختار حکومتی کشورهای متحد در جهان، وجود دارد. دولت فدرال، با اعمال قدرت خود می‌تواند سیاست های ملی را در مناطق استانی نیز، به اجرا بگذارد، مثل لایحهٔ الحاقی بهداشت کانادا؛ که البته مسئولین استانی می‌توانند آنها را نادیده بگیرند، اما این مسأله در عمل به ندرت اتفاق می‌افتد.برابر سازی پرداختی‌ها (حقوق)، توسط دولت فدرال صورت گرفت تا به مردم اطمینان ببخشد که استانداردهای برابری در مورد ارائهٔ خدمات و اخذ مالیات، در میان استان‌های فقیر و غنی، ارائه می‌شود.تمام استان‌های این کشور اعضای قوهٔ مقننه که از سرتاسر ایالات و استان‌ها انتخاب می‌شوند و ریاست آن به عهدهٔ نخست وزیر است را انتخاب می‌کنند، به همان روشی که خود نخست وزیر انتخاب می‌شود. هر استان همچنین دارای یک بخش است که نمایندهٔ ملکه الیزابت است، همانند استاندار کانادا، که به پیشنهاد نخست وزیر کانادا به این سمت منصوب می‌شود که در سال های اخیر، در اینباره با دولت های استانی نیز، مشورت می‌شود.

استان‌ها عهده‌دار چرخاندن برنامه‌های اجتماعی کشور هستند و همراه دولت فدرال به جمع‌آوری مالیات می‌پردازند. هم‌زمان، دولت فدرال می‌تواند برنامه‌های ملی خود را به سرتاسر کشور معرفی کند، ولی اختیار شرکت در این برنامه‌ها با خود استان‌هاست. دولت فدرال عهده‌دار میزان کردن ثروت میان استان‌هاست، و برای این منظور همه‌ساله مقداری از درآمدهای استان‌های دارا را میان استان‌های ندار پخش می‌کند. تمامی استان‌ها و قلمروها مجلس قانون‌گذاری مخصوص خود را دارند.

کانادا، دومین کشور بزرگ دنیااست، ولی جمعیت نسبتاً کمی دارد. با وجود آن‌که وسعت کانادا از همسایه‌اش آمریکا بیشتر است، جمعیتی معادل ۱۱ درصد جمعیت آمریکا دارد (۳۲ میلیون نفر در سال ۲۰۰۴).

 
 

۲ Comments

  1. مسلم جاوید مهر گفت:

    علاقمندم در خصوص مهاجرت به کانادا ولی به شرایط آگاه نیستم لطفآ راهنمایی کنید

    • مدیر سایت گفت:

      با سلام و سپاس
      برای اطلاعات مهاجرت به کانادا می توانید به قسمت اطلاعات مهاجرت وبهد از آن مهاجرت به کانادا رجوع کنید

 
 

ارسال نظر